Muzeum Małego Miasta w Bieżuniu

Muzeum Małego Miasta w Bieżuniu Oddział Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu powstało w 1974 r. Pierwotnie funkcjonowało, jako Muzeum Regionalne. W 1986 r. placówka zmieniła nazwę na Muzeum Historii i Kultury Materialnej Małego Miasta a następnie w 1994 r. na Muzeum Małego Miasta w Bieżuniu. W 2009 r. Urząd Miasta i Gminy Bieżuń przekazał muzeum pod skrzydła Samorządu Województwa Mazowieckiego. Zgodnie z umową z dniem 1 stycznia 2009 r. Muzeum Małego Miasta w Bieżuniu jest oddziałem Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu.

Bodźcem dla powstania muzeum była wystawa etnograficzna zorganizowana przez Muzeum Mazowieckie w Płocku w Izbie Muzealnej. Pierwszą siedzibą był budynek przy ulicy Zamkowej 2. W 1993 r. muzeum przeniesiono do drewnianego domu usytuowanego w narożu rynku (ul. Stary Rynek 19), byłym szpitalu ufundowanym przez Konstancję Zamoyską w ostatnich latach XVIII w. Warto wspomnieć, że pierwszym inicjatorem koncepcji założenia muzeum w Bieżuniu był Marian Przedpełski - kolekcjoner, etnograf, historyk i działacz społeczny.
Początkowo muzeum miało charakter etnograficzny oparty na zbiorach z terenu dawnej ziemi płockiej. W następnych latach skoncentrowało się na ekspozycji kultury materialnej małego miasteczka z II poł. XIX w. Obecnie, od 1993 r. możemy obejrzeć:
-   "Gabinet lekarza z małego miasteczka" prezentujący meble z gabinetu doktora Piotra Wincenta Głuszkiewicza z Nowego Miasta (ok. 1925 r.) uzupełnione m. in. o zestaw narzędzi położniczych, urządzeń i sprzętów medycznych, receptularz dr Antoniego Wolskiego (zawierający skład leków na określone choroby), biblioteczkę medyczną.
-   Dwa wnętrza mieszkalne z XIX w.: sypialnię wyposażoną w komplet mebli z topoli czeczoty i salonik, w którym przyjmowano gości i spędzano czas wolny.
-    Wystawę "Bieżuń i jego mieszkańcy w dawnych latach" eksponującą m. in. najważniejsze momenty z historii miasta i ludzi w nich uczestniczących, od czasów najdawniejszych do 1954 r., stare dokumenty, pamiątki i fotografie. Zbiory te to owoc działalności kolekcjonerskiej Stanisława Ilskiego, Jadwigi Siedleckiej i Mariana Przedpełskiego. Wzbogacone zostały o "Kodeks Praw" z 1778 r. opracowany przez Andrzeja Zamoyskiego - kanclerza wielkiego koronnego, pergaminową Torę z XVIII/XIX w. czy lampki chanukowe z II poł. XIX w.